Stierenvechten

Voorstanders zien stierenvechten als cultuur, eeuwenoude traditie of zelfs kunst of dans. Zij menen dat deze stieren een zeer goed leven hebben (grazen buiten in alle vrijheid) in tegenstelling tot dieren in de bio-industrie die uiteindelijk ook worden geslacht. Tegenstanders zien het als onnodige dierenmishandeling voor de stieren (overigens ook voor de paarden). Een meerderheid van de Spanjaarden is tegenwoordig ook tegen het houden van stierengevechten. De dieren worden uit volksvermaak gemarteld en gedood. Ook worden de stieren van te voren vaak al in ernstige mate (onzichtbaar) verwond of gepijnigd om het verloop van het gevecht te beïnvloeden.

Het gevecht verloopt doorgaans via een vast programma of protocol. Een stierenvechter wordt torero genoemd en degene die uiteindelijk de stier doodt, noemt men matador. Bijna alle grote steden in Spanje en zeker in Andalusie hebben een stierenvechtarena. Stierengevechten worden overigens ook gehouden in Zuid-Frankrijk, Portugal en Zuid-Amerika. Het vlees van de gedode stier (met name de staart 'el rabo de torro') geldt tegenwoordig als delicatesse.

De arena van Ronda (gebouwd op de funderingen van een Romeins theater) werd in 1804 in gebruik genomen en geldt als de oudste stierenvechtarena van Spanje. Hier is ook een stierenvechtmuseum gevestigd. Mijas heeft de enige vierkante arena van Spanje.

O.a. CAS International (Comite Anti Stierenvechten) maakt zich internationaal sterk om een einde te maken aan stierengevechten en dorpsfeesten (zoals het stierenrennen in Pamplona) waarbij stieren worden gemarteld en gedood. Barcelona was in 2004 de eerste stad die stierenvechten verbood.